Τι εμαθα απο την μαρξιστική φιλοσοφία
Οι τρεις βασικοί κανόνες διαλεκτικής
Η μαρξιστική φιλοσοφία αποτελεί εξέλιξη και εμπλουτισμός φιλοσοφικών θέσεων που διατυπώθηκαν απο αλλους μεγάλους φιλοσόφους όπως Ενγκες Χεγκελ, Φόυερμπαχ και με ρίζες απο τον Δημόκριτο και Επίκουρο.
Η μαρξιστική φιλοσοφία θεωρεί οτι το ανθρώπινο πνεύμα – η ανθρώπινη λογική – η ανθρώπινη συνείδηση αποτελεί μια ανώτερη μορφή οργανωσης και εκφρασης της ύλης . Τα φυτά και τα άλλα εμβια όντα αποτελουν άλλες χαμηλότερου επιπέδου μορφές εκφρασης της ύλης.
Η θέση αυτή (υλισμός) στην ουσία της αρνήται την οποιαδήποτε θεοκρατική αντίληψη δημιουργίας του κόσμου (ιδεαλισμός).
Το ενδιαφέρον είναι οτι η μαρξιστικ΄ή φιλοσοφία εχει διατυπώσει νόμους και θέσεις που πειστικά εξηγούν φυσικά και κοινωνικά φαινόμενα αλλά και και βοηθούν να εκτιμήσουμε αυτά που θα ερθουν .
Για τον λόγο αυτό η μαρξιστικ΄λη σκ΄έψη αποτελεί ενα πολίτιμο εργαλείο ,ανεξάρτητα πολικών πεποιθήσεων και απο το πως ο καθένας αντιμετωπίζει το υπαρξιακό ζήτημα, απο την υλιστική ή ιδεαλίστική πλευρά.
Ετσι εξηγείτια γιατί ο μαρξισμός πααμένει αντιμέμενο μελέτης και διδασκαλίας σε κ΄άθε πανεπηστημιο .Επίσης είναι δεδομένο οτι οποιδήποτε φιλοσοφία δεν είναι απόλυτα σωστή ή απόλυτα λάθος , συνεπώς και η προσέγγιση της μαρξιστικης φιλοσοφ΄΄ιας θα πρέπει να γίνεται με κριτικό πνέυμα.και κάθε αμφισβήτηση να παρουιάζει μια νέα θέση
Αλλωστε η κριτική προσέγγιση των θεμάτων βοηθάει στην εις βαθος μελετη και πρόοδο αντι της ανούσιας δογματικού αναμασηματος επιχειρημάτων που δείχνουν πνευματικ΄ό τέλμα .
Απο την στιγμή που αποδεχόμαστε ως ορθά εργαλεία της μαρξιστικ΄ής σκέψης τότε τα συμπεράσματα δεν πρέπει να μπαινουν σε προκρο΄ύστεια κλίνη ανάλογα με τις πολιτικλες πεποιθ΄λησεις
Δεν είνια απούτα σωστή και η εφαρμογή της δεν ήταν τιποτα αλλο απαρα ενας αλλος ισμός
οπως Η χριστινική διδασκαλία εγινε χριστιανισμός οπου κάποιοι αυτοπροσδιοριζονται εκπρόσωποι του θε΄΄ιου (αυτό απο μονο του και σαν σκλεψη αποτελεί υβρη ) παρόλο που εφαρμοστηκε τους απο την απο διατύπωσε τους κανόνες τους νόμους που διέπουν τις αλλαγές. Δεν πρόκειται για μια παρθενογέννηση σκέψης αλλά για δομημένη και τεκμηριωμένη και εμπλουτισμένη φιλοσοφική προσέγγιση αντλώντας σκέψεις προηγούμενων φιλοσόφων ( πχ Hegkel) και εχωντας σαν βάση τους αρχαίους φιλοσόφους.